नकोसे वाटते

पौर्णिमेला चांदणे देणे नकोसे वाटते
कोकिळालाही नवे गाणे नकोसे वाटते

देत गेले दैव, मीही घेतले जे लाभले,
आज का त्या यातना घेणे नकोसे वाटते?

कैकदा दोघे म्हणालो, "रोज भेटू या इथे"
मीच येते, का तुला येणे नकोसे वाटते?

सावली माझी म्हणे, "आराम थोडा दे मला,
सारखे मागे तुझ्या जाणे नकोसे वाटते !"

सांग काही तू नवे आता, पुरे गोष्टी जुन्या
त्याच कागाळ्या नि गा-हाणे नकोसे वाटते

झुंडिने येतात का ती टोळधाडीसारखी?
संकटांना एकटे येणे नकोसे वाटते!

स्वप्नात

स्वप्नात स्वप्नाचे स्वप्नाशी खेळणे
तुझ्या स्वप्नातच माझे घोटाळणे

भाळी कुंकवाचा चंद्र रेखताना,
माझ्यातले तुझे बिंब पाहताना
माझ्या रूपावर माझेच भाळणे !

एकांतात आठवणी जपताना,
लाजून डोळ्यांत तुझ्या लपताना,
दीपशिखेपरी माझे तेजाळणे

तुझ्या सावलीचा हात धरताना,

रानीवनी मनमुक्त फिरताना,
सांज सरताना मागे रेंगाळणे

लटके रुसून तुला छेडताना,
तुझा श्वास श्वास मला वेढताना,
तुझ्या दिठीनेच माझे गंधाळणे !

खुल्या पापण्यांनी स्वप्न शोधताना,
सत्याशी स्वप्नाचा मेळ साधताना,
उतावीळ मला तुझे सांभाळणे !

कोडी

प्रत्येक वादळाला केली बहाल होडी
तेव्हाच जाणली मी जगण्यामधील गोडी

साधे, सपाट रस्ते नव्हतेच या दिशेला
आधार सावल्यांचा झाकोळल्या निशेला
पायांत शृंखला अन् वाटाहि नागमोडी

एकेक संकटाला आमंत्रणे दिली मी
वैशाख-काहिलीचीही वाट पाहिली मी
अन् बोलले, "वसंता, तू घे उसंत थोडी!"

मौनात राहण्याने नुकसान फार केले
जाणून आपल्यांनी पाठीत वार केले
माया अजून उरली का काळजात थोडी?

या जन्मसिद्ध भोगांचे अर्थ काय होते?
जावे जिथे, तिथे का गुंत्यात पाय होते?
मी सोडवीत गेले, तू घातलीस कोडी!

करार

माझे कधी तुझ्याशी काही करार होते,
तू मोड जीवना , ते फसवे, चुकार होते

श्वासांसवे कधीही नव्हतेच सख्य माझे,
ते श्वास कर्ज होते, जगणे उधार होते

वाळूत कोरलेली नावे जशी मिटावी,
गेले मिटून जितके हळवे विचार होते

वाटेतल्या फुलांनी स्वप्ने लुटून नेली,
काळोख पांगताना उघडेच दार होते

हातून सावलीचा निसटून हात गेला,
आयुष्य फाटलेले मी सांधणार होते !