गोपाळा

मिळावा जन्मजन्मी आगळा सत्संग गोपाळा 
कधी जाणार जो नाही, असा दे रंग गोपाळा 

नसे मी सत्यभामा, रुक्मिणी, कुब्जा, सखी राधा
खुळी मीरा तुझ्या ध्यानात राही दंग गोपाळा

तुझ्या कंठात मी माला, तुझ्या ओठांत मी वेणू
तुझ्या वेणूत मी वृंदावनी सारंग गोपाळा

नसे राज्ञीपदाची लालसा, ना सोस रत्नांचा
नको धनसंपदा, झाले पुरी नि:संग गोपाळा

तशी आसक्त मी नाही, तरी ही आस जीवाला,
दिसावा एकदा माझा सखा श्रीरंग गोपाळा

चमत्कार

कविश्रेष्ठ कुसुमाग्रजांच्या ओळीवर कविता लिहिणं म्हणजे शिवधनुष्य पेलणं! हा माझा तोकडा प्रयत्न.


माझ्या जीवनाचा मीच शिलेदार 
म्हणा अहंकार किंवा गर्व 

चंचल मनाचा खेचला लगाम
प्रज्ञेचा गुलाम झालो नित्य

केली मी कधी ना दैवाची हाकाटी
माझ्या मनगटी माझे दैव

कुंडलीत काही मांडले गणित
तरी माझी जीत होत गेली

विचार, विवेक, संयमाची साथ
घेता आयुष्यात आले सौख्य

दगडांच्या पायी अर्पिला ना भाव
माणसांत देव पाहिला मी

सज्जनांचा संग, दु:खितांची सेवा
हाच पुण्यठेवा साठविला

नमस्कारावीण झाला चमत्कार
माझा साथीदार देव झाला! 

महायुद्ध

सनातन, चिरंतन समस्यांचं विराट, 
अठरा अक्षौहिणी सैन्य घेऊन चालून येणारा दिवस 
आपल्या भात्यातलं एकेक अमोघ अस्त्र
नेम धरून माझ्यावर सोडत जातो 

मी माझ्या तोकड्या निराकरणांची गंजलेली शस्त्रं घेऊन 
माझ्या तकलादू शिरस्त्राणावर 
आणि लेच्यापेच्या चिलखतावर 
त्याचे तीक्ष्ण वार झेलत 
स्वत:ला सावरायच्या, वाचवायच्या विफल प्रयत्नांत .........

त्याचं वाढत जाणारं बळ, कणाकणानं चढत जाणारा जोर,
माझा क्षणोक्षणी कमजोर पडत जाणारा क्षीण प्रतिकार 

अखेरीस युद्धबंदीचा शंखध्वनी ऐकताच 
क्रूर जेत्याचं विकट हास्य चेहऱ्यावर मिरवत, 
विजयपताका फडकवत जाणारा तो 
आणि 
हरून रणात कोसळलेली 
विकल, अगतिक, असफल, गलितगात्र मी 
शरपंजरी पडलेल्या भीष्मासारखी 
उत्तरायणाची वाट पहात............
किंवा 
अस्वत्थाम्यासारखी शापित,
भळभळत्या चिरंजीव जखमा घेऊन 
नव्या दिवसाच्या युद्धघोषणेची वाट पहात ................