रथ

दारे जरी सुखाची कुणि लावतोच आहे
निर्धार नित्य माझा समजावतोच आहे,
'तोडून कुंपणांना भरधाव तू पुढे जा'
माझ्या मनोरथांचा रथ धावतोच आहे !

ओंकार

आहे वसती जिथे सदाचाराची
आभा विलसे तिथे निराकाराची
माती तिथली पवित्र लावू भाळी
दीप्ती पसरे तिथेच ओंकाराची 

धुके

वेढून जिवाला कसले दाट धुके,
आभास सुखाचे, फसवे भास फुके
वाऱ्यासह येती चकवे का भलते ?
नित्याचिच आहे, तरिही वाट चुके !

आर्त

घेऊन करांत आसवांची जपमाळ
मी रोज तुला स्मरून हा कंठिन काळ
जाईन इथून त्या क्षणाला तू दिसशील,
स्वीकार अबोल आर्त, हे दीनदयाळ !

संग

हा बंध कधी जुळला, नकळे
हा छंद कधी जडला, नकळे
मी मोहरले सुकता सुकता,
की संग तुझा घडला, नकळे !

काच

ज्याला जितके मिळायचे, सर्व मिळेल
जेव्हा अवधी सरेल, काही न उरेल
काचेस किती जरी जिवापाड जपाल,
हातून अजाणता अनायास फुटेल 

करुणा

काळोख तुझ्या मनातला आज सरेल
एकेक चिरा प्रकाश लेवून सजेल
जाता उजळून वाट आशा फुलतील,
त्याची करुणा तुझ्याच दारात झरेल !

वाऱ्यावरची वरात

श्वासासरशी नवीनवीशी वळणे
वाटेवर या अटीतटीचे पळणे
हे जीवन की वरात वाऱ्यावरची ?
गात्रे थकता क्षणाक्षणाला ढळणे !

जे ते सरले

पाण्यावरचे तरंग कोणी जपले?
ज्योतीवर ते पतंग वेडे जळले
काळापुढती कुणी न जाई कधिही,
काही नसते अभंग, जे ते सरले !

असेल

आभाळ ढगांच्या कह्यात आहे? असेल
झाकोळ धुक्याचे उदास आहे? असेल
संगीत सरींचे असेल दु:खी, भकास
माझे मन आहे सुखात, आहे, असेल !

अज्ञाताचा खेळ

हातात नसे वेड्या काळाचा मेळ
जो तो जपतो का ज्याची-त्याची वेळ ?
होईल कधी कोणाचा येथे नाश,
जाणे न कुणी हा अज्ञाताचा खेळ !

खुशाल

तू आंदण आभाळाला माग खुशाल
पी सूर्यकणांची सारी आग खुशाल
घेऊन श्रमांची ओझी चालुन वाट,
रात्री सृजनाच्या स्वप्नी जाग खुशाल 

शिकारी

आयुष्य दिवास्वप्नांचा पेटारा
झाकून किती ठेवावा तो सारा ?
आलाच शिकारी काळाचा पक्षी
रात्री-दिवसा कानोसा घेणारा !

रंग नवा

येणार पुन्हा येथे बेभान हवा
सांभाळ तुझ्या आशेचा मंद दिवा
जाईल तुफानाची संपून तृषा,
तेव्हाच मनाला दे तू रंग नवा