मावळायचे.....

जरा पुढे वळायचे, 
वळून मावळायचे 

तुला उजेड द्यायला 
मलाच ना जळायचे? 

पहा, भिजेल पापणी 
जपून ओघळायचे!

तुझ्यात काय गोडवा,
तुला कसे कळायचे?

परस्परांत गुंतलो,
कुणी कुणा छळायचे?

जिथे-तिथे तुझ्या खुणा,
किती, कुठे पळायचे?

जिथून वेचशील तू,
तिथे मला गळायचे! 

वारूळ

जरी पायांतली मी धूळ झाले,
तरी साऱ्या व्यथांचे मूळ झाले! 

शहाणी संगती होती तरीही 
पुरे आयुष्य माझे खूळ झाले 

गळ्याचा फास झाले शब्द केव्हा,
कधी संवेदनांचे सूळ झाले 

करावी याचना, अन श्वास घ्यावा
जिणे का एवढे व्याकूळ झाले ?

घराची तीच रूपे, भिन्न व्याख्या
कुठे कारा, कुठे राऊळ झाले

कुणी वेळीच नाही ठेचल्या त्या,
चुकांचे केवढे वारूळ झाले!

अनेकदा

जसे दिसे ते तसेच नसते अनेकदा 
कळूनही मी बळेच फसते अनेकदा 

कधी कधी काळजात खुपतात चांदण्या 
मुकी कळीही फुलून डसते अनेकदा 

मला हव्या त्या सुरांत नसले तरी कसे 
तुझेच गाणे मनात वसते अनेकदा?

बरे नव्हे हे अखंड कवितेत गुंतणे
मनात येती विचार नसते अनेकदा

हवेहवेसे कधी न सहजी मिळायचे,
नको नको ते कसे गवसते अनेकदा?

न मानणे हा गुन्हाच ठरतो खरोखरी
तुझी विनंती हुकूम असते अनेकदा