Wednesday, January 16, 2013

सवयी


[पुन्हा एका 'गुलजार' रचनेचा अनुवाद करण्याचा प्रयत्न]

कसा सवयीचा श्वास असे
जगणे का इतिहास असे?
चाहुल ना देही काही
नेत्री बिंब न छायाही
सुन्नपणे पावले चालती
प्रवास हा की नदी वाहती?
कितीक वर्षे, कितीक शतके
जगत चाललो, जगत चाललो
विचित्र किति असती सवयी!

मूळ रचनाकार : गुलजार
स्वैर भावानुवाद : क्रांति

ही मूळ रचना

सांस लेना भी कैसी आदत है
जिये जाना भी क्या रवायत है
कोई आहट नहीं बदन में कहीं
कोई साया नहीं है आंखों में
पांव बेहिस हैं, चलते जाते हैं
इक सफर है जो बहता रहता है
कितने बरसों से, कितनी सदियोंसे
जिये जाते हैं, जिये जाते हैं
आदतें भी अजीब होती हैं!

गुलजार

Monday, January 14, 2013

दु:ख दे ना

जीव सौख्यात माझा रमेना 
औषधाला तरी दु:ख दे ना ! 

काळजाची व्यथा काय सांगू?
बोलवेना, मुके राहवेना 

सोडताही न येई मनाला,
आणि सांभाळणे सोसवेना 

वेदना, यातना, खेद, त्रागा 
कोण कोठून आले, कळेना !

दे पुन्हा एक खोटा दिलासा,
वेड काही जगाया हवे ना !

मी वसंतातले फूल आहे 
ग्रीष्म माझा तरी पालटेना 

विस्मृतीची पुरी हद्द झाली,
नाव माझे मला आठवेना !

जीवना, सोड रे नाद माझा,
गोत्र माझे तुझ्याशी जमेना ! 

Friday, January 4, 2013

अन्यथा

जीवना, भेट केव्हातरी
अंतरीच्या उमाळ्यापरी

आसवांच्या उधाणातही
पापण्यांच्या रित्या घागरी

भांडणावाचुनी व्हायची
भेट माझी-तुझी का खरी?

नाव मी भोवऱ्याला दिली
साद देती किनारे जरी

जीवघेणा कडाका इथे,
सांत्वनाच्या तिथे चादरी!

पाचवीलाच मी पूजिली
शब्द झेलायची चाकरी

अंत पाहू नको रे सुखा,
साथ दे, अन्यथा जा तरी!